ٱلْكَرِيمُ

Kur Allahu përshkruhet si el-Keriim, nënkuptohet bujaria dhe madhështia në dhënien e Tij të pakufishme, pa pasur nevojë Ai për dhënie. Ai të jep nga pasuria dhe nga nderi i Tij, duke të nderuar pa të ulur me atë që të jep.

El-Keriim ta jep të mirën duke të ta dhënë edhe mundësinë për ta kryer, pastaj të lavdëron sikur të ishte e tëra nga ti, ndonëse e tëra është nga Ai.

Kur zemra kupton se çdo mirësi vjen nga depot e el-Keriim, çlirohet nga pritja prej të tjerëve dhe ndien nevojë vetëm për Të. Atëherë, përmendja e këtij emri nuk është thjesht përmendje, por përjetim i lidhjes së thellë dhe të butë me Allahun.

Kur ti lexon dhe e kupton Kuranin, përfiton nga bujaria e el-Keriim, i Cili me pak fjalë ta mëson atë që dikujt nuk ia mëson për një jetë të tërë.

Nëse Allahu të ka veçuar me ndonjë begati – dije, pasuri materiale ose durim – tregohu bujar me atë që Ai të nderoi, sepse nuk të ka hije që dikush tjetër të jetë më bujar se ti në fushën ku Ai të dalloi.

El-Keriim të nderon atëherë kur ti mundohesh ta ngresh fjalën e Tij, jo veten tënde. Sa më shumë që përulesh para Tij, aq më lart Ai të ngre.

Çfarë e pengon zemrën tënde të tërhiqet nga bujaria e el-Keriim, kur shpërblimin për një vepër të mirë Ai e shumon shtatëqind fish, ndërsa veprën e keqe e llogarit vetëm si një, pa e shumuar. Nëse edhe pas kësaj llogaritje bujare ti humb, do të humbësh vetëm për fajin tënd.