ٱلْمُقَدِّمُ

El-Mukaddim është Ai, që i jep përparësi kujt të dojë prej robërve dhe vendos çdo gjë në vendin e duhur me urtësi të përsosur. Ai i hap rrugën atij që përparon me besim, sinqeritet e përulësi. Çdo përparim ndodh vetëm me lejen dhe ndihmën e Tij.

El-Mukaddim ngre njeriun duke e pastruar, dhe e vonon, kur e do më të përkryer. Ai i çon përpara me dije e vepra ata që i zgjedh për nderim, ndërsa i vonon për të mirën e tyre ata që kanë nevojë për pastrim. Çdo vonesë është urtësi dhe çdo përparim është mëshirë.

El-Mukaddim vë çdo gjë në kohën dhe në vendin e duhur. Ai të mëson të njohësh rendin e gjërave, që të mos nxitohesh përpara Allahut e të Dërguarit të Tij; të mëson kur të flasësh e kur të heshtësh, çfarë të vlerësosh e çfarë të lësh. Çdo rend që Ai cakton, është më i drejtë se mendimi yt.

El-Mukaddim të mëson se nderi nuk është në nxitim, por në përulje. Ai e vendos përpara atë që përulet dhe e vonon atë që ngutet, e lartëson atë që fal namaz me zemër dhe e mban prapa atë që fal namaz vetëm me trup. Ai vlerëson përjetimin e adhurimit, jo lëvizjen e pashpirt.

El-Mukaddim ngre të vonuarin, kur i bindet Atij, dhe e vendos në krye atë që i kthehet me sinqeritet. Ai i çon përpara ata që dje ishin të harruar dhe i bën udhëheqës ata që ndjekin rendin e përmirësimit që Ai ka caktuar. Ai i lartëson ata që vendosin veten aty ku Ai i ka urdhëruar.

El-Mukaddim i hap rrugën atij që punon, ndërsa e lë mbrapa atë që ndalet. Në udhën drejt Tij nuk ka qëndrim — ose përparon me vepra, ose rrëshqet prapa me neglizhencë. Ai që mëson dhe përmirësohet sot, ngrihet nesër. Ai i çon përpara ata që ecin, jo ata që presin.

El-Mukaddim hap dyer në kohën më të mirë dhe i vonon gjërat atëherë kur vonesa është më me vend. Ai të jep mundësinë për t’u ngritur, që të shihet si do të sillesh. Nëse ti ua hap rrugën të tjerëve me atë që Ai të jep, Ai të hapë rrugë ty edhe më shumë; nëse ti mbyll rrugë, Ai të lë pas, që të dalin përpara ata që japin.