ٱلْقَابِضُ

El-Kaabid është Ai, që ngushton me urtësi, merr për të dhënë dhe kufizon për të afruar. Ai ta ndalë një mirësi për të ta dhënë një më të madhe, të merr nga dora për të të kthyer nga Vetja, dhe çdo shtrëngesë prej Tij të çon në derën e zgjerimit të përhershëm.

El-Kaabid të kufizon për të ta ruajtur ekuilibrin shpirtëror. Ai ta ngushton që të mos shfrenohesh dhe ta zgjeron që të mos dëshpërohesh. Çdo kufizim i Tij është masë e duhur për të të mbajtur mes durimit e falënderimit, mes përulësisë e qëndrueshmërisë.

El-Kaabid të shtrëngon drejtësisht për të të pastruar. Vërtet, Ai të privon për të të mbrojtur, të ndalon për të të mësuar, të ngushton për të të përgatitur për mirësinë që vjen më pas. Çdo privim yti prej Tij duhet të ta kujtojë se edhe mungesa e një gjëje në jetën tënde është formë e dhuratës.

El-Kaabid të ngushton diku, që të shihet si do të sillesh në zgjerim diku tjetër. Ai mund të ta japë dijen, pasurinë e ndikimin, në mënyrë që nëpërmjet teje t’ia zgjerojë tjetrit. Kushdo që njeh el-Kaabid, i shpërndan dhuratat e veta për të lehtësuar dhe për të lidhur zemrat me Zotin, sepse kufizimi i njërit është ftesë për bujarinë e tjetrit.

El-Kaabid është Ai, që të mëson baraspeshimin e frikës dhe shpresës. Ai ta ngushton ose ta zgjeron për të të mbajtur gjallë e të kthjellët, në mënyrë që të jetosh me njerëzit pa u tretur ndër ta dhe të lidhesh me Të pa ndërmjetës. Zemra gjen paqen, kur tërhiqet prej haramit dhe zgjerohet në mëshirën e Tij.

El-Kaabid ngushton për të përmirësuar dhe ndalon për të mbrojtur. Ai mban në dorën e Tij çmimet dhe rrethanat, që askujt të mos i bëhet padrejtësi. Çdo kufizim që ti ndien, është kujdes i Tij për të ta ruajtur ekuilibrin e mirësisë.

El-Kaabid i kap të këqijat para se të të prekin dhe mbyll rrugët e padrejtësisë ndaj teje. Ai mban Tokën në grushtin e Vet dhe i kufizon ata që dëmtojnë, prandaj thirr: “O Ti që ngushton me urtësi, më mbro me fuqinë Tënde dhe m’i zgjero të mirat që më afrojnë te Ti”.